Dit is een artikel geschreven door Reinier Ladan voor weblog Reinier.biz
Twitter en je vrijwillig laten beperken
Voor wie het fenomeen Twitter nog niet kent: Twitter is een gratis webdienst. Je houdt je (twitter)vrienden op de hoogte van wat je doet, en dit doe je door een tekstberichtje van maximaal 140 karakters te schrijven. Dus dingen als “ik sta af te wassen in m’n skinny jeans” of “ik zet nog even die laatste nieuwe van Wolter Kroes op” kun je allemaal twitteren. Er zijn mobiele ingangen voor Twitter, dus in de trein, op de fiets, of tegen de minibar aan, je kunt Twitteren!
Twitter is vooral erg ‘handig’ als je alleen thuis werkt en je weinig aanspraak hebt overdag. Het houdt je ’sane’. Af en toe een berichtje, af en toe een chitchat meepakken, en je kan weer fris aan het werk.
Het verbaast me al een jaar dat iedereen op Twitter zich vrijwillig laat beperken tot 140 karakters per bericht. Ik doe er vrolijk aan mee. Maar waarom eigenlijk? Ik wil me vaak uitdrukken in meer dan 140 karakters en moet dan verplicht snijden in m’n tekst, of de tekst over meerdere berichtjes verspreiden. Niet echt handig. Maar het houdt de boel wel lekker snel en makkelijk te behappen.
Uiteindelijk werkt de beperking van Twitter volgens mij net als belasting betalen; je levert een stuk vrijheid/geld in voor een verbetering van het grotere geheel. Je weet dat die beperking voor iedereen geldt. Niemand mag meer dan 140 karakters tikken, en dat maakt Twitter zo’n duidelijke service. Je kunt niet overladen worden door ellenlange teksten. En dat is de uiteindelijke kracht van Twitter. De beperking zorgt juist voor de kracht.
Peter - Wednesday 27 February 2008 @ 17:02
Wat een scherp inzicht!
Annedien Hoen - Thursday 28 February 2008 @ 20:33
Sommige mensen doen gewoon 10×140 hoor…maar ergens ervaar ik dat als asociaal en die mensen ‘unfollow’ ik dan ook al snel.